ISTORIJAT

Boćarski klub „Maini“ formiran je 27.januara 1995. godine i nastavlja tradiciju boćarskog kluba „Jadran trgovina“ pod kojim imenom je osnovan 1982 . godine.

Put ka znacajnim sportskim rezultatima odpočeo je na turnirima i nižim nivoima takmicenja, da bi 1999. godine ekipa koju su sačinjavali Vasko Minić, Milutin Vuksanović, Rade Zec, Savo Pribilović, Žarko Lopičić, Svetozar Pribilović, Lazar Jovanović i Ðorde-Ðuro Marković na superioran nacin, osvajanjem prvog mjesta u Super republičkoj ligi izborila plasman u Prvu saveznu ligu.

Naredne takmičarske sezone Minić, Vuksanović i ostali iskoračili su korak bliže ka samom vrhu boćanja na jugoslovenskim prostorima. Na kraju sezone 1999/2000 sa 13 bodova dijelili su prvo mjesto sa boćarima „Val – Zetatrans“ u Prvoj saveznoj boćarskoj ligi – grupa Crna Gora i tako stekli pravo da se u play-off -u za titulu prvaka države bore sa dvije prvoplasirane ekipe iz Srbije. Za nešto više, u tom momentu, ispostavilo se da je još uvijek bilo prerano.

Već naredne 2001. godine igrači „Maina“ ostavarli su senzacionalan uspjeh. Ta godina ostaće zapisana zlatnim slovima u budvanskom boćanju. Dupla kruna na zogove prelijepih boćarskih terena na „Slovenskoj plaži“ stigla je sa hercegnovskog „Škvera“ gdje je odigran play-off . Da su tada bili najbolji u Jugoslaviji potvrdili su ubjedljivom pobjedom protiv favorizovanog prvaka Srbije, „Kozare“, rezultatom 12:0. U zanimljivom finalnom meču Kupa Jugoslavije, igraci „Maina“ su pobijedili „Zemun“ rezultatom 8:4. Odluka o osvajaču Kupa pala je u disciplini „pojedinačno“ koju su Budvani dobili rezulatatom 13:11.

Tim „Maina“ u sastavu: Vasko Minić (kapiten), Miro Petković, Milutin Vuksanović, Pero Petković, Vojislav Rašović, Predrag Krivokapić, Milovan Jelača i Ljubomir Minić, preskočio je i prvi prepreku u Ligi evropskih šampiona, na tromeču odigranom u Budvi, na kome su, pored „Maina“, šampiona Jugoslavije, nastupili prvak Švajcarske „Morž“ i šampion Bosne i Hervegovine „Ljubuški“. Na otvranju turnira Kupa šampiona „A grupe“, 5. aprila, boćari „Maina“ pobijedili su „Morž“ 14:8, a sjutradan identičnim rezulatatom bili bolji od „Ljubuškog“. Osvajanjem prvog mjesta boćari iz Budve izborili su plasman medu osam najboljih ekipa Starog kontinenta. Iako pojačani Bogdanom Ðurovićem, prvak Slovenije, „Mlinar“ iz Portoroža, bio je prevelik zalogaj za izabranike trenera Vuksanovica. Nakon poraza u proj utakmici u Budvi (rezultat 5:17), put u Portorož bio je samo nagrada za dotadašnje uspjehe. Nova pobjeda Slovenaca (18:4) bila je očekivana.

Pehari namijenjeni šampionu države i osvajaču nacionalnog Kupa i naredene godine ostali su u vitrinama „Maina“.Veliko finale play-off -a bilo je veče za nezaborav. Na boćarskim zogovima na „Škveru“, 23. septembra zapocela je velika borba. Poslije dvije discipline, trojke i parova, poveli su domaćini, clanovi ekipe „Val – Zetatrans“ sa 4:0. Medutim, prolom oblaka prekinuo je započeteu igru Gojkovica i drugova. Nastavak je zakazan za 24 sata. Nastavila se ista prica koja je završila ubjedljivom pobjedom domacina 12:4. Novljani su za sedam dana doputovali u Budvu po vec videnu titulu. U utakmici za nezaborav Minić, Raić, Vuksanović, Petković, Gazivoda, prevazišli su sebe, trijumfovali sa 13:3 i dokazali da su i dalje neprikosnoveni u Jugoslaviji.

Nova evropska dokazivanja boćari „Maina“ ovog puta započeli su, nažalost i završili, u švajcarskom gradu Morž. Nakon dva dana iscrpljujucih borbi 5. i 6. aprila 2003. godine, ispostavilo se da je sportska sreća ostala na zogovoima „Slovenske plaže“. U prvoj utakmici protiv starih znanaca iz „Ljubuškog“ , prvaka Bosne i Hercegovine, Budvani su poklekli u poslednjim minutima. Kod rezultata 10:10, jednom od najboljih igraca, Srdanu Raiću, kod dobijene pozicije, zadrhtala je ruka, što je iskoristio Ante Juka i Hercegovcima donio pobjedu.Pobjeda protiv „Morža (14:8), bila je nedovoljna za plasman u cetvrtfinale Lige šampiona.

Tokom naredne tri-četiri godine došlo do smjene generacije. Klub je osvajao mjesta u vrhu lige, ali je titula državnog prvaka bila nedostižna. Medutim, mlade snage predvodene Tomislavom Rankovićem, Nenadom Rankovićem, Dejanom Andušićem, Goranom Vuksanovićem, Igorom Tomanovićem, zajedno sa prekaljenim asovima Bogdanom Ðurovićem, Radom Zecom, Vojislavom Rašovićem, i trenerom Milutinom Vuksanovićem, ponovo su zablistali 2008. godine. Osvojen je državni Kup, a u velikoj borbi u trecoj utakmici finala play-of-af , nakon preko pet sati igre, u jednoj od najdramaticnijh utakmica ikad videnih u Crnoj Gori, za samu jednu bocu, izgubljena je šampionska titula.

Kvalitet ove ekipe ipak je došao do izražaja vec naredne 2009. godine kada je pored osvojenog Kupa Crne Gore, u velikoj borbi sa ekipom Vala iz Herceg Novog, osvojena dugo cekana titula prvaka Crne Gore.

Naredne 2010. godine, “Maini” su kao državni prvaci nastupi na regionalnom kvalifikacionom turniru, ali su poraženi od ekipa “Laste” iz Beograda i ekipe “Grude” iz Gruda (BiH). Medutim, u šampionatu Crne Gore “Main”i su ponovo zablistali i u finalu play-off-a ubjedljivo savladali solidnu ekipu Brdanina iz Tivta.

Osvojena titula prvaka Crne Gore za 2010. godinu omogucila je “Mainima” ponovno ucešce na medunarodnom regionalnom takmicenju 2011. godine, protiv ekipa “Novi Beograd” i “Radišici” iu Ljubuškog (BiH). Ovaj put prilika nije propuštena. U obje utakmice ostvarene su sigurne pobjede i “Maini” su stekli pravo ucešca u finalu Kupa nacija u bocanju koje je održano u italijanskom gradu Alasio 5. juna 2011. godine.

Taj dan ostace upisan zlatnim slovima u istoriju kluba, jer su “Maini”, rezultatom 13:5, deklasirali ekipu Karuža iz Švajcarske i osvojili Kup nacija (tzv C2) Evrope u bocanju!. Boćarski klub "Maini" je osvojio 2011.godine i treću titulu šampiona Crne Gore zaredom.

Pred sadašnjom mladom ekipom “Maina” i ambicioznom upravom koju cine Savo Martinovic, Ðuro Markovic, Dragan Klaric, Risto Kneževic, Slobodan Vujovic, Dragan D. Liješevic, Vukašin Markovic, Mišo Mitrovic i Ðorde Pinjatic, svakako se nalaze još veci uspjesi. Ukoliko se zna da u sastavu „Maina“ nastupaju crnogorski reprezentativci Bogdan Ðurovic, Tomislav Rankovic I Rade Zec, kao višestruki juniorski prvak Crne Gore Mihailo Ðurovic, onda je svakako sigurno da za buducnost „Maina“ i bocanja u Budvi i Crnoj Gori ne treba brinuti . “

Još kada bi bio napravljan pokriveni boćarski teren u Budvi......